Het Nederlandse armoedebeleid is ook een decentrale aangelegenheid. Het tweede deel van de Divosa-monitor 2010 onderzoekt hoe gemeenten hun lokale beleidsvrijheid invullen, hoe zij het niet-gebruik van lokale regelingen tegengaan en wat hun geschatte uitvoeringskosten zijn. Achterliggende vraag is hoe gemeenten een lokaal armoedebeleid kunnen voeren dat de voordelen van individueel maatwerk behoudt en de nadelen tot een minimum beperkt. Het antwoord zit hem in de juiste balans tussen maatwerk en efficiëntie. In deze monitor pleit Divosa voor meer ruimte om voorzieningen categoriaal toe te kennen, slimme en innovatieve werkwijzen en een - door gemeentebesturen gedreven - uniformeringslag van het lokale armoedebeleid. Lokaal armoedebeleid levert op deze manier zoveel mogelijk maatwerk met zo min mogelijk meerwerk. Bron: rapport; bewerking RWI
Naar het rapport