Als gevolg van de economische crisis staat de uitzendbranche onder druk. Dit rapport doet verslag van een enquête onder 178 vestigingen van uitzendbureaus in heel Nederland en onderzoekt of rol van uitzendbureaus als bemiddelaar tussen werkzoekenden en werkgevers is verschoven als gevolg van de crisis en welke invloed dit heeft gehad op de werkwijze van de uitzendbureaus. Het inschrijvingsbeleid van uitzendbureaus is door de crisis weinig veranderd. De meeste uitzendbureaus namen ook in hoogconjunctuur alleen de kansrijke werkzoekenden op in hun bestand met werkzoekenden. Dit beleid is niet gewijzigd, het aantal afwijzingen wel. Het scholingsbeleid is onder invloed van de crisis wel aangepast. Veel uitzendbureaus die in hoogconjunctuur wel scholing aanboden aan hun uitzendkrachten doen dat momenteel niet of veel minder, vooral vanwege de kosten. Ook wordt er door inleners minder om gevraagd. Liever hebben de inleners uitzendkrachten die al helemaal aan de eisen voldoen. Momenteel biedt driekwart van de vestigingen die meewerkten aan het onderzoek scholing aan haar uitzendkrachten aan. Het initiatief wordt meestal genomen door meerdere partijen (uitzendkracht, inlener en uitzendbureau) samen, of door het uitzendbureau zelf. Zowel uitzendkracht als inlener moeten graag willen scholen om het voor een uitzendbureau aantrekkelijk te maken om in scholing te investeren. In de uitzendbranche wordt vrijwel alleen onder bepaalde voorwaarden geschoold. Die voorwaarden kunnen twee vormen aannemen: kostendeling en/of opzegtermijnen. Beide worden zowel richting uitzendkracht als richting inlener toegepast. Bron: rapport; bewerking RWI
Naar het rapport