Dit artikel bespreekt de begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Deze begroting is erop gericht om, ondanks de recessie, werknemers betrokken te houden bij de arbeidsmarkt. Het kabinet heeft werktijdverkorting en de deeltijd-WW in het leven geroepen om een overreactie van bedrijven op de recessie te voorkomen. In dit artikel worden kanttekeningen geplaatst bij de veronderstelling dat een overreactie zal plaatsvinden, omdat bekend is dat bedrijven doen aan ‘labour hoarding’ ('arbeidskrachten oppotten'). Naast maatregelen om de gevolgen van de recessie te beperken, bevat de begroting ook een aantal bezuinigingsvoorstellen. Daardoor ontstaat een situatie waarin wordt bezuinigd op re-integratie ten tijde van een stijgende werkloosheid. Dit leidt tot de vraag hoe effectief actief arbeidsmarktbeleid eigenlijk is tijdens recessies. Op basis van theoretische inzichten blijkt het moeilijk, te concluderen of het gunstig is om actief arbeidsmarktbeleid tijdens recessies te intensiveren of niet. Wel lijkt het waarschijnlijk dat tijdens een recessie een andere mix van activerende beleidsinstrumenten optimaal is. Bron: artikel; bewerking RWI
Naar het artikel