Oudere werknemers worden in de CAO's anders behandeld dan jongere werknemers. Ze krijgen meer verlof, hebben prettiger werktijden en ze ontvangen extra inkomensbescherming. Deze 'bevoorrechting' van oudere werknemers heeft ook nadelen. Ouderen zijn daardoor duurder, minder inzetbaar en dus minder gewild op de arbeidsmarkt. Dit rapport brengt maatregelen in beeld die de huidige seniorenregelingen kunnen vervangen en die bijdragen aan duurzame participatie van werknemers. Centraal in de publicatie staan aanbevelingen voor sociale partners waarmee zij via CAO-afspraken en activiteiten vanuit sectorfondsen de omslag naar duurzaam inzetbaarheidbeleid kunnen maken. Deze aanbevelingen worden geïllustreerd met voorbeelden uit de praktijk van CAO's en sectorfondsen. Werken aan duurzame inzetbaarheid kan niet zonder cultuurverandering, overleg en dialoog in de bedrijven. Ook individueel maatwerk en eigen verantwoordelijkheid van werknemers zijn van groot belang. De investeringen in loopbaanontwikkeling en vitaliteit van medewerkers moeten omhoog en meer aandacht is nodig voor de gezondheid en veranderingen in de belastbaarheid van medewerkers. Daarnaast wordt in de publicatie ingegaan op het advies van de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) over de inbedding van leeftijdregelingen in een breder levensfasebewust beleid. Invoering van dit beleid is een voorwaarde voor voortzetting van het seniorenbeleid in CAO's. De publicatie sluit af met een verkenning van alternatieven voor een aantal veel voorkomende seniorenregelingen op het terrein van verlof, de arbeidstijden, arbo- en scholingsbeleid. Bron: website Expertisecentrum Leeftijd; bewerking RWI Naar het rapport